Gwinty, przekroje i kłady.

Gwinty rysowanie

 

Kłady

Zgodnie z PN-ISO 128-40 kładem nazywamy przedstawienie rysunkowe pokazujące tylko zarysy przedmiotu leżące w jednej lub kilku płaszczyznach przekroju. Innymi słowy różnica pomiędzy kładem a przekrojem polega na tym, że w przypadku kładu rysujemy tylko te krawędzie które leżą na płaszczyźnie kładu, pomijając wszystkie inne znajdujące się za płaszczyzną tnącą. Powyższą regułę możemy zaobserwować na rysunku 1.

Rys.1 Ilustracja różnicy pomiędzy kładem a przekrojem

      Najczęściej kład umieszczany jest jako przesunięty. Na rysunku 1 widzimy dwa rodzaje prawidłowego zlokalizowania kładu przesuniętego: jeśli kład jest umieszczony wzdłuż śladu płaszczyzny tnącej, to łaczymy go ze śladem płaszczyzny kładu linią cieńką punktową, bez dodatkowych oznaczeń (rys.1, rys.2) oraz – jeśli jednak kierunek rzutowania kładu może budzić wątpliwości – to oznaczamy go strzałkami i symbolem literowym, analogicznie jak w przypadku przekroju.

Rys.2 Przykład kładu przesuniętego

Dopuszczalne jest umieszczanie na rysunkach kładów miejscowch, zlokalizowanych w obrebie widoku przedmiotu na płaszczyźnie obróconej o 90 stop., narysowanych linią cienką (rys.3). Kłady miejscowe wolno stosować pod warunkiem, że nie zaciemnieniają rysunku.

Rys.3 Przykład kładu miejscowego